Relacja ze zjazdu ICAP podczas 14th Dresden Symposium on Autoantibodies

9 września 2019 roku w Dreźnie w ramach 14th Dresden Symposium on Autoantibodies odbyło się spotkanie International Consensus on Antinuclear Antibody (ANA) Patterns (ICAP). Celem ICAP jest promowanie harmonizacji oraz standaryzacji w zakresie nomenklatury stosowanej do opisu wzorów fluorescencji, uzyskiwanych metodą IIFT z zastosowaniem komórek linii HEp-2. W tym roku warsztaty ICAP po raz kolejny były częścią dużej, międzynarodowej konferencji poświęconej autoimmunizacji.

Podczas warsztatów omówione zostały zagadnienia związane z obowiązującą nomenklaturą typów fluorescencji ANA. Obecnie wyróżnia się 30 wzorów świeceń oznaczanych kodami od AC-0 do AC-29. Według ICAP wyróżnia się dwa systemy oceny preparatów IIFT: competent level, który obejmuje kilka podstawowych wzorów fluorescencji, oraz expert level, czyli opisywanie podtypów w obrębie jednego typu świecenia. Specjaliści ICAP zaproponowali także nowe typy fluorescencji, które w przyszłości miałyby zostać włączone do konsensusu.

Omówione zostały również kwestie ujednolicenia wydawanych wyników. Obecnie ICAP pracuje nad propozycją ustandaryzowanego formularza wyniku badania, który mógłby być stosowany przez wszystkie laboratoria. Głównym problemem w diagnostyce ANA metodą IIFT jest stosowanie różnej nomenklatury w zależności od laboratorium – nawet w obrębie jednego kraju. Ale, jak zaznaczył prof. Luis E.C. Andrade, trzeba wypracować również jedną nazwę samego badania przeciwciał przeciwjądrowych (ANA). Słowo „jądrowe” sugeruje, że wynik pozytywny związany jest wyłącznie ze świeceniem w obrębie jądra komórki HEp-2. Jednak wiele znaczących antygenów, jak podkreślają specjaliści z ICAP, znajduje się również w obrębie cytoplazmy lub aparatu mitotycznego. Z tego powodu sugeruje się usunąć z nazwy badania słowo „jądrowe”. Obecnie rekomendowanym terminem jest „test immunofluorescencyjny HEp-2” – w skrócie: HEp-2 IFA (HEp-2 immunofluorescence assay). W związku z tym o wyniku pozytywnym świadczy świecenie w obrębie jądra komórkowego, cytoplazmy i aparatu mitotycznego.

W trakcie wrześniowego zjazdu ICAP można było odnieść wrażenie, że w diagnostyce ANA pozostało jeszcze dużo do zrobienia, szczególnie w kwestii standaryzacji badań i ujednolicenia formularza wyniku. Dla wielu laboratoriów dostosowanie się do rekomendacji ICAP stanowić będzie swojego rodzaju rewolucję, a dla lekarzy wiązać się to będzie z otrzymywaniem zupełnie innych niż do tej pory wyników.

 

Przeczytaj wywiad z prof. Luisem E.C. Andrade

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.